De scheidslijn tussen fotograaf en filmer wordt steeds dunner nu nieuwe spiegelreflexcamera's vaak ook een filmoptie hebben. In HD kwaliteit zelfs. Zo wordt de Canon 5d Mark II al door een aantal reclame bedrijven gebruikt om commercials mee te schieten en hebben ook regisseurs de spiegelreflex ontdekt.
Één van die regisseurs is Zak Forsman, hij schoot het prachtige korte filmpje "Model/Photographer" met de Nikon D90. De korte film "Model/Photographer" is een prelude voor zijn nieuwe film "Eloquent Graffiti" en doet me in alles aan Lost in Translation denken, wat absoluut een goed ding is. Enjoy:
Vroeger, toen je klein was, waren de comics veel vetter. Waren de cartoons nog van hoge kwaliteit. Waren dinosauriërs nog de shit en keek je weken uit naar dat partijtje waar je mee naar de nieuwe Turtle film ging. Want omg wat waren die films aan.
Omdat gevoel opnieuw te beleven heb ik hier een torrentje voor jullie met alle drie de Turtle films er in. Real Life Action goodness waar je u tegen zegt.
Larry David, mijn favoriete sitcom acteur uit de onovertroffen HBO serie 'Curb your enthusiasm' speelt de rol van Boris in Woody Allen's nieuwe film 'Whatver Works'. Woody is teruggekeerd naar New York en Larry hang weer lekker de botte lul uit, ik voorzie veel moois.
De geruchten gaan dat Larry in seizoen 9 van Curb your enthusiasm ook een rol in een Woody film speelt. Het lijkt me te gek als fictie en werkelijkheid op deze manier in elkaar door blijven lopen, keurig in de lijn van de vorige seizoenen.
Dit was zo'n beetje de lijfspreuk van elke yup in eighties Los Angeles, New York en de rest van de wereld. En dus ook de tagline de film 'The Informers'. 'The informers' is een film naar het gelijknamige boek van Bret Easton Ellis, auteur van 'American Psycho'. De film speelt zich af in dezelfde setting als 'Less than zero', de jetset van L.A. met zijn decadente manier van leven. Verwacht geen slachtingen American Psycho stijl, maar een film over egoïsme, hebzucht en sex. Uh, de tagline dus.
De film is goed nieuws voor Wayfarer dragend Nederland, want ze zijn goed vertegenwoordigd en zullen mede dankzij deze film nog wel een jaartje mee kunnen. Ook leuk om te zien zijn de pasteltinten in de kleding. Iets waar o.a. H&M je deze lente mee om de oren gaat gooien (H&M lookbook spring 2009) en op de cover van i-D staat dat mars rode Sport Jacket van Calvin Klein. De eighties trend gaat voorlopig nog even door.
Adrenaline is het magische woord in de Crank films. Niet alleen is dat waar de eerste film om draaide, het blijven opwekken van adrenaline is de rode draad in de film. En dat is ook wat de film veroorzaakt bij de kijker. Kick, na kick na kick. Een zeldzaam hoog tempo. Het is allemaal zo groots, zo over the top, zo extreem dat je non-stop met je tong uit je mond zit te kijken. En nu is er Crank 2: High Voltage.
De derde Puisher film komt er aan en het lijkt de eerste echt geslaagde versie te worden. Met Ray Stevenson als Frank Castle/The Punisher en een bodycount dat in de buurt van Rambo zal komen.
De filmtrailer:
Een spoiler trailer (veel van de kills zie je hier al):
Ik ga er weer tegenaan. Volgens mij de derde keer in een korte tijd dat ik typ, maar niets aan te doen. Ik hou van mijn blog en laat het niet sterven, jullie hopelijk ook niet. We beginnen met een recensie van de magistrale jaren tachtig actiefilm 'To live and die in L.A.' van regisseur William Friedkin, bekend van horror klassieker 'The Exorcist'.
Kleine samenvatting van moviemeter: "Richard Chance (William Petersen) en Jim Hart zijn vrienden en partners bij de Secret Service in Los Angeles. Als Hart vlak voor zijn pensioen wordt vermoord door de valsemunter Rick Masters (William Dafoe), zweert Chance wraak."
We hebben hier te maken met één van de betere wraakfilms uit jaren tachtig. Alle voor die tijd typerende filmelementen komen voor in de film: corrupte cops, criminele kunstenaars, decadentie, moderne dans en nog veel meer. Dat alles in een sfeervol geschoten film. Goede locaties en mooie decors. Alles is grimmig in de film. Niet alleen op beeld (mensen komen niet al te subtiel aan hun einde en de stad is een betonnen geasfalteerd beest), maar ook in personages zelf zijn bikkelhard. De titel van dit stuk is een quote van de 'goede' agent tegen zijn vriendin/snitch die hij ook nog eens blackmailt. Niemand is helemaal zuivere koffie in het naargeestige Los Angelas van Friedkin en de politie al helemaal niet.
Belangrijk onderdeel van de film, wat voor mij persoonlijk iig veel toevoegt, is de soundtrack van de New Wave band Wang Chung. Spannende muziek die je helemaal mees terug sleept in die jaren tachtig vibe. Tempo, melodie en opbouw zijn subliem en hebben als voorbeeld gediend voor veel huidige electro producers. Niet als torrent te vinden, maar op Ebay voor minder dan niets te krijgen.
Het nummer City of Angels is wat mij betreft de beste track van de soundtrack. Moet even op gang komen, maar gaat dan ook als een Japanse metro met vertraging:
Hier de opening sequence om jullie lekker te maken:
Af en toe op tv, maar ook te downloaden via hier: Torrent.
En zo denken wij terug over hem. Uwe Boll, de man die games verfilmingen verkrachten tot een kunst maakte (Alone in the Dark , BloodRayne , House of the Dead, Postal) heeft eerder in een interview gezegd dat hij bij één miljoen handtekeningen zou stoppen met filmen. De petitie is inmiddels gestart en het gaat aardig de goede kant op met 166531 handtekeningen. Laten we met zijn allen even helpen zodat er ooit misschien een goede game verfilming komt:
Heerlijk die Aziatische cinema, met Japan bovenaan de lijst. Zo grenzeloos, neem deze trailer van de splatter film Machine Girl die dit jaar uitkomt, heerlijk. Van de director van Meatbal Machine, nog zo'n over the top horror.
Daarnaast is het trouwens confirmed dat Akira een life action film wordt. Twee wel te verstaan, elk gebaseerd op 3 van de 6 manga's. Geen idee of dat goed of slecht nieuws is. Zeker omdat Leonardo Di Caprio de producer is, de onbekende Ruari Robinson is de director. Via Twitch.
Ten slotte nog even het beste van 2007 voor de liefhebbers van Japanse film.
