Preview: Martini Baby

Ik ben hier zo enthousiast over dat ik het met jullie moest delen. Het verhaal komt volgende week ergens, maar eerst even hier van genieten.

Sunrises & Champaign

De verwachtingen voor Lovelock waren hoog gespannen na de bijna authentieke eighties tracks 'Love Reaction' en 'Maybe tonight'. Maar Lovelock wist deze verwachtingen niet waar te maken met de remix van 'Dan Black's - Alone' en het het ronduit saaie 'Don't turn away' (te horen op zijn myspace). Ik was somber gestemd, Lovelock verdween steeds meer aan de horizon...

Om nu weer kneiterhard terug te komen. Nog steeds aan de horizon, maar vanaf South beach Miami gezien, met neon-verlichting op de achtergrond en palbomen naast je. Dames met design kleding, schoudervullingen, een zware riem om de te grote blazer op zijn plaats te houden. Grote oorbellen en pastel make-up. Mannen in te wijde, te witte pakken, met daaronder nog wittere loafers. De boord van zijn turquoise overhemd komt net boven de colbert uit. Coupe de soleil en lang haar in de nek. Het is 6 uur 's ochtends, maar die wayfarer blijft op en de champagne blijft vloeien.

Dit is geen grap meer. Geen gimmick. Dit is echt.

Lovelock - South Beach Sunrise (zshare)

Corporate Horror

Te grote kantoren, dalende beurskoersen en zwetende yuppen. Het komt allemaal bij elkaar in dit nummer van de eighties revial groep Gatekeeper. Donkere drums, duistere synths, heel fijn, maar ook heel hardcore, het komt behoorlijk in de buurt van het echte ding. Alleen voor de mensen die nog steeds een eighties b-filmpje aanzetten op vrijdagavond.

Gatekeeper - Optimus Maximus (zshare)

15 x 10

Utrecht is geen Amsterdam, wel overtreft het Amsterdam in spannende interieur winkels. Tijdens mijn wekelijkse rondje door het centrum besloot ik Vaen aan de Oudegracht even binnen te wandelen. De leukste winkel op het gebied van retro design meubels die ik ken. Ik kwam weer naar buiten met een Hank Kwint 'Surflamp' voor €15,-. Na 3 seconden op google kwam ik dezelfde lamp tegen voor €115,-. Dank je Vaen.

klikken om groter te zien
via: http://www.howaboutout.com/

Hank Kwint is een Utrechtse meubelontwerper die begon met enkel meubels, maar inmiddels alles met interieurs doet. Er zit veel rotzooi tussen, maar de beneden afgebeelde 'Sitcase' zou 20 jaar geleden niet in je studio of loft misstaan hebben.

Mag ik effe...

Nuff said.

Kronowie?

Ik had als kind zo'n robot horloge. Zo eentje waar om gevochten werd op het schoolplein. Een horloge dat ik dan ook op een dag kwijt was, om het een week later om de pols van een klasgenootje te zien schitteren. Ik hoef niet uit te leggen dat dit niet onbestrafd is gebleven.

Ik ben het weer kwijtgeraakt en ik was dan ook vol vreugde toen ik hem bij toeval weer terug vond. Op het internet wel te verstaan. Zijn naam: "Kronoform". Kronoform, een product van Takara (de mensen die je de Bowlingual brachten) is inmiddels een collectors item geworden en er staat er dan ook maar één op Ebay, met een startbod van $49,99.

Nu zou je er niet meer mee wegkomen, ook niet voor de grap. En toch wil ik hem hebben.

De Nico van de Italo

Coco - Call me

College - Secret Diary

College, de artiestennaam van de schrijver van het 80's revival blog Valerie, heeft nu zijn eerste album uit, genaamd Secret Diary. Secret Diary klinkt als een oude film soundtrack en dat is ook de bedoeling. Dit is niet alleen te zien aan de vormgeving van het album, maar ook aan tracktitels als 'Fantasy Park', 'Gate Number 5' en 'End Theme'. De invloeden van grote soundtrack composers als Giorgio Moroder en Goblin uit begin jaren tachtig zijn dan ook duidelijk hoorbaar. In geen enkel nummer haalt hij het niveau van de bovengenoemden, dit komt doordat de muziek weinig verrassend is en soms zelfs herhalend. Je voelt de passie en energie die er in zit, maar het is nooit de real deal en dat is dan ook het zwakke punt van de cd. Het probeert iets te zijn wat het nooit zal kunnen, namelijk een originele eighties soundtrack. Dat is ook lastig in 2008.

Luister zelf en/of koop hem hier.

Een shotje eighties om de avond door te komen

The Cars - Heartbeat city (intro)



Het hele nummer, helaas niet met deze dikke styling, maar wel een goed decor dat me doet denken aan het openingsfeest in "Less than zero".

En wat wil je dan in je schoen?

Nou het 'Timex 80 Christmas Pack' zou niet verkeerd zijn. En dan graag die bordeaux rode. Mooi strak design, lekker basic, functies die je toch nooit gebruikt, stretchable bandje en de schappelijke prijs van €60,-. Bestellen bij Colette.

En hij ligt leuk naast mijn Casio.

Verlangens van voor mijn tijd

Dit ontving ik gister op mijn Lastfm, volgens mij is het nog waar ook.

air-max wrote:

yesterday afternoon

"Mad Desire, niet enkel mogelijk het beste Den Harrow nummer aller tijden, maar een goede kandidaat voor de titel 'über-italo kraker'!"

Den Harrow - Mad desire:

Miami Vi... uhhh Horror

Geen Miami Vice, deze keer, wel Miami Horror. Deze Australische producer is op het moment één van mijn favorieten op het gebied van de eighties sound revival. Vooral zijn 'Five feet of snow' remix doet het erg goed bij mij. De boy heeft zijn eerste LP 'Bravado' uit en dropt gelijk een heerlijke video.

Kopen (of ergens downloaden) en kijken:



Via Discodust.

Recessie 2.0

Zodra de economie achteruit gaat betekend het meestal dat we teruggrijpen op klassieke normen en waarden. Dit zie je bijvoorbeeld al bij de herintrede van het pak en de stropdas. Het betekent ook een groeiende honger naar kunst, decadentie en weelde. De eighties all over again, hoor ik je denken. Zou een opleving van de 'New Romantic' stroming mogelijk zijn? Ik hoop het want dan kunnen we over een tijdje weer dit soort clips op tv verwachten.

Berlin - Sex (I'm a...)

You want bread? Fuck a baker.

Ik ga er weer tegenaan. Volgens mij de derde keer in een korte tijd dat ik typ, maar niets aan te doen. Ik hou van mijn blog en laat het niet sterven, jullie hopelijk ook niet. We beginnen met een recensie van de magistrale jaren tachtig actiefilm 'To live and die in L.A.' van regisseur William Friedkin, bekend van horror klassieker 'The Exorcist'.

Kleine samenvatting van moviemeter:
"Richard Chance (William Petersen) en Jim Hart zijn vrienden en partners bij de Secret Service in Los Angeles. Als Hart vlak voor zijn pensioen wordt vermoord door de valsemunter Rick Masters (William Dafoe), zweert Chance wraak."

We hebben hier te maken met één van de betere wraakfilms uit jaren tachtig. Alle voor die tijd typerende filmelementen komen voor in de film: corrupte cops, criminele kunstenaars, decadentie, moderne dans en nog veel meer. Dat alles in een sfeervol geschoten film. Goede locaties en mooie decors. Alles is grimmig in de film. Niet alleen op beeld (mensen komen niet al te subtiel aan hun einde en de stad is een betonnen geasfalteerd beest), maar ook in personages zelf zijn bikkelhard. De titel van dit stuk is een quote van de 'goede' agent tegen zijn vriendin/snitch die hij ook nog eens blackmailt. Niemand is helemaal zuivere koffie in het naargeestige Los Angelas van Friedkin en de politie al helemaal niet.

Belangrijk onderdeel van de film, wat voor mij persoonlijk iig veel toevoegt, is de soundtrack van de New Wave band Wang Chung. Spannende muziek die je helemaal mees terug sleept in die jaren tachtig vibe. Tempo, melodie en opbouw zijn subliem en hebben als voorbeeld gediend voor veel huidige electro producers. Niet als torrent te vinden, maar op Ebay voor minder dan niets te krijgen.

Het nummer City of Angels is wat mij betreft de beste track van de soundtrack. Moet even op gang komen, maar gaat dan ook als een Japanse metro met vertraging:



Hier de opening sequence om jullie lekker te maken:


Af en toe op tv, maar ook te downloaden via hier:
Torrent.

Miami Nice

Jan Hammer is de composer van de met een Grammy genomineerde Miami Vice soundtrack. Ik heb sinds anderhalve week de 'Miami Vice complete collection' binnen en ben instant fan. Je ziet de auto's, speedboten en louche nachtclubs voor je vanaf het moment dat je de play knop indrukt. Natuurlijk willen jullie dat ook en daarom heb ik een fijne torrent voor jullie. Stap in de auto, witte colbert aan, turquoise Versace shirt er onder, wayfarer op en rijden maar.

Klik

Als toetje ook nog deze heerlijke wallpaper die al enige tijd mijn desktop siert.













Klik

Toen de snor nog de stoppelbaard was

Godzijdank voor muziekblogs. Elke week zijn er wel nieuwe ontdekkingen op het muzikale vlak. Zo las ik vandaag over Lovelock, beste ontdekking in tijden. Er is weinig dat ik over deze kerel kan vertellen, behalve dat zijn muziek heerlijke jaren 80 synths heeft, mooie vocals en te gekke melodiën. Tof is dat hij niet voor de uptempo electro stijl heeft gekozen die nu zo populair is, maar een rustigere variant die je vroeger in speelfilms voorbij hoorde komen (zoals de te gekke soundtrack van 'To live and die in L.A.', waar ik jullie binnenkort wat meer over ga vertellen). Check zijn myspace, alle nummers zijn goed, maar Love Reaction spant absoluut de kroon. Zodra ik meer hoor of er mp3's zijn lees je het hier gelijk.

Via Valerie.

Valerie Cherie

Valerie is een muziek collectief dat in het teken staat van jaren tachtig synths en andere jaren tachtig sentimenten. Een groep mensen die allemaal de voorliefde voor Italo, Synthpop, maar ook TV themes en andere snuisterijen uit die tijd delen. Wat Valerie een blog maakt om in de gaten te houden is dat ze een podium vormen voor zowel gevestigde namen (die nu door een nieuwe generatie liefhebbers ontdekt worden), maar ook de nieuwe (nu) nog onbekende synth sterren aan de rest van de wereld laten zien. Zo worden ze gesupport door Danger, DVAS (staat nu een dikke, dikke mixtape op de frontpage) en SymbolOne. Jongens die op dit moment allemaal groot aan het worden zijn maar al geruimte tijd te bewonderen op het Valerie Cherie blog.

Daarnaast organiseren ze ook nog druk bezochte feesten, helaas vooralsnog alleen in Frankrijk, dus beter pakt iemand dit op en haalt die jongens naar Nederland.

Voor een indruk van wat je kan verwachten:
Valerie Cherie Myspace

En een heuse theme song:
Minitel Rose - West Coast Valerie

Cold as a repeat

Gazebo - Love in your eyes



Het nummer dat mijn interesse voor Italo-disco en aanverwanten deed oplaaien. Dat decor en zijn choreografie zijn subliem trouwens.